Categorieën
Achter mijn lach

Is alles oke…? (10/11/2021)

Zolang de meeste wel weten van de vorige blog heb ik er er een weekje ziekenhuis opzitten. Bij deze is de recente update dat ik vorig week terug met spoed ben opgenomen voor een 4 tal dagen en ook weeral maar eens geopereerd ben. Derde keer goede keer zouden we denken. Euh neen. Het probleem is veel groter dan eerst gedacht. Ik schrijf blogs over mijn leven en hoe moeilijk mijn leven vaak is. Ik wil ook geen taboes of dergelijke in mijn blogs daarmee even deze update . De meeste onder jullie weten dat ik een neurostimulator heb voor mijn blaas. Dat is al vervelend om daar problemen mee te hebben maar nu heb ik dubbel pech. Zoals ik al schreef in mijn vorige blog had ik bij mijn vorige opname een cyste ,abses,..in mijn bil,lies. De specialist had toen al bang dat dit ging terugkomen daarmee ook de vele controles . Vrijdag pas op controle geweest en specialist was tevreden met het verloop . Tot zaterdagavond het weer verergerde . De pech was dat het verlengd weekend was dus even afwachten en ook omdat wij niet beseften dat het terug mis aan het gaan was. Ik had geen koorts en voelde mij goed. Dinsdag vervroegd op controle en ja,wat wij totaal niet verwachte gebeurde weeral. Een klein uurtje later ben ik terug met spoed geopereerd. Wat een drama was het deze keer om wakker te worden. Verschillende drains die extreem pijnlijk waren. Een hartslag die ook nog eens vervelend deed. Maar nu hebben ze eindelijk gevonden wat de diagnose is . Ik heb een peri-anale fistel maar een zeer complexe. ( https://www.uza.be/behandeling/perianale-fistels-en-abcessen-chirurgie). Zoals altijd moet mijn lichaam tegendraads zijn.Nu heb ik een speciale seton drain ingebracht gekregen die daar voorlopig moet blijven zitten tot alle ontstekingen weg zijn. Hoe lang kunnen ze en willen ze nog niet zeggen . Mijn lichaam moet eerst alle infecties overwinnen en dan pas kan er iets aan gedaan worden. Dat kan weken maar ook maanden zijn. En deze seton drain is echt geen lachertje. Een drain in dit bepaalde lichaamsdeel is gewoon de hel. Zitten is de hel,( lang leve kussens),stappen is vervelend,niezen en hoesten probeer ik gewoon te vermijden.Om nog maar te zwijgen over toiletbezoekjes ,spoelingen,..de verzorgingen met brandende ontsmettingsmiddelen,..Ik weet nu al wel dat er mij nog verschillende operaties te wachten staan . Ambetante onderzoeken,gênante onderzoeken,..Zeer veel controles . De weg naar herstel gaat zeer pijnlijk, vervelend ,..zijn. En ik ga geduld moeten hebben . Hoeveel geduld weet de specialist nog niet en dat is zo frustrerend. En dan is er nog het onbekende ,daar heb ik het meeste bang voor.

Hoe het nu gaat ? Of het wel oké is ? De waarheid ? Of gewoon het gaat wel ? Een beetje verbloemen? Ik ben al zo veel mondiger geworden maar toch. Het blijft gewoon niet makkelijk wat er op te zeggen. Ik ben zo iemand die niet graag wil dat mensen anders gaan doen als ik zeg dat het echt niet gaat . Pas op, bij andere weeral niet . Het probleem is dat je vaak ongevraagd advies krijgt . Goedbedoeld meestal maar ik heb alles wat er maar mogelijk is ooit uitgeprobeerd. Op dit moment gaat het totaal niet goed maar ik laat dit gewoon niet graag zien. Ik ben bang, zo bang voor de toekomst. De opmerkingen dat ik het positief moet zien helpen niet hoor. Of dat het altijd erger kan. Als de specialist het al benoemd als iets zeer ernstig en zeer gecompliceerd dan weet je gewoon wat dit betekent. Ik wil terug optimistisch zijn . Ik wil zo graag mijn lichaam terug. Terug positief zijn maar nu gaat het even niet …Ik wil zo graag roepen dat ik het niet meer wil maar ik weet ook dat ik vooruit moet …Ik moet gewoon blijven vechten ,hoe moeilijk dat dit ook is op moment.

Naast alle medische rompslomp van de laatste tijd hebben we intussen ook afscheid moeten nemen van mijn hondenzusje. Mijn ooh zo grappig,koppig,knorrend,.. vriendinnetje. Wat missen we haar . Niet meer babysitten,geen koffietjes meer gaan drinken,gezellig samen dutjes doen,…

Laatste foto van mijn zusje 💫.

Ah ja, heb nog wel een nieuwtje om mijn blog mee af te sluiten. De familie Rotthier-Theunis is uitgebreid met een zesling visjes !! Mijne Billie wou al zo lang visjes maar ik was nog niet overtuigd. Nu we ze thuis hebben vind ik het stiekem ook wel zeer leuk !! De zesling heet Guido,Timmo,Flow,Bloem,Pepi,Kokki.

Zalig uitzicht vanuit mijn bedje.

KNUFFEL TINA.

Door achtermijnlach

Iedereen welkom op mijn blog. Mijn blog gaat zowel als over (leven) met medische aandoeningen alsook mijn leven met creatieve vingers.

5 reacties op “Is alles oke…? (10/11/2021)”

Goeie avond vrienden
Ja Tina nu loopt jou rugzakje meer dan over,ik heb ook in 2019 een anale fistel gehad maar dat was een lachertje vergeleken met wat jij noch moet ondergaan,maar moed dat wens ik jou met heel mijn hart,en moeten die visjes geen meter hebben?Ik vind het ook sneu dat je je honden kameraadje kwijt bent die zotte doos van een Olga ik denk er ook nog vaak aan.Tina kop op ik hou je in de gaten.groetjes aan Benny xxx

Geliked door 1 persoon

Vanaf nu ben je meter van onze zesling !! Zal regelmatig een fotootje doorsturen. Olga verliezen was gewoon de druppel die nu zorgt dat mijn rugzakje overloopt. Wat hoop ik op een iets beter 2022 . Mercikes voor je lieve berichtje 🌈. Ook knuffel van benny.

Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s