Auteur: achtermijnlach

Iedereen welkom op mijn blog. Mijn blog gaat zowel als over (leven) met verschillende medische aandoeningen alsook mijn leven met creatieve handen.

Categorieën
Geen categorie

Camping kriebels.

Kennen jullie dat gevoel 
van vlinders in de buik? 
Zo blij en gelukkig zijn dat het 
overal  kriebelt in heel je 
lichaam ? 
Awel zo voel ik mij.
De reden is zeer simpel hoor. 
We zijn terug aan het kamperen. 
Hebben er al drie nachtjes opzitten . 
Wat ben ik blij als het vrijdag is . 
Tasje en koelbox nemen,een uurtje rijden en we zijn er. Plezier moet je zelf maken. 
Alhoewel daar zijn we ook makkelijk in. 
Een ligzetel,bankje voor de voetjes,boekje,handwerkje een drankje. Meer hebben wij niet nodig. 
En ja,nog 1klein dingetje . 
Een beetje mooi weer. Makkelijk toch hè. 

Ah,ja. Het is gelukt. 
Ik ben begonnen met boxershorts 
voor mijne billie. En natuurlijk het belangrijkst ,ze zitten goed en dat 
is natuurlijk het belangrijkst. 
Ik weet dat de stofjes speciaal zijn maar daar heb ik niets mee te maken. 
Mijne billie heeft het volledig zelf gekozen . 
Gelukkig was er nog een 
restje van het ene over zodat ik ook een broekje voor mij kon maken . Heb nu al een voorraad 
zelfgemaakte broekjes. 
Voor billie heb ik nog wat stofjes 
in voorraad dus die 
krijgt ook leuk zelfgemaakt ondergoed . 
Het leven is te kort om saai ondergoed te dragen!!! 
Binnenkort zijn er terug 
wat stoffenbeurzen dus weeral 
iets om naar uit te kijken . 
Eind april gaan we een weekendje 
naar Gent en daar heb ik 
ook al leuke adresjes gevonden voor stofjes. 
Liefde is? Assorti ondergoed !!!
Spijtig dat ik meer last van mijn nek anders 
zat ik veel meer achter mijn naaimachine. 
Twee weekjes terug had ik een 
een ontsteking van de spieren in 
mijn nek en blijf er last van hebben. 
Ik merkte deze week dat ik terug hoofdpijn kreeg en pijn achter mijn oren. 
Heb toen medicatie ingenomen en dadelijk gaan liggen maar dit had weinig effect. 
Heel de nacht heb ik in de living gelegen.
Heb een haat liefde verhouding met mijn ziekenhuisbed maar wat ben ik blij dat ik dit ooit gekocht heb… 
Ik ken iemand die ook instabiele nekwervels heeft en die kan niet langer dan een paar minuten rechtzitten. 
Wat ben ik dankbaar dat ik nog een paar uurtjes kan volhouden. 
Wel alleen op goede dagen ,maar ben dankbaar voor elk goed moment….
Ik ben nu wel bang dat die termijn 
wat aan het opschuiven is . 
Hier wil ik eigenlijk niet aan denken 
maar besef wel dat ik realistisch moet zijn. 
Ik draag wel vaker mijn nekkraag en 
merk dat wel wat helpt . 

Heb ook eindelijk de stap gezet naar orthopedische 
schoenen. 
Eindelijk ,weet het. 
Pas mijn voeten laten opmeten enzo 
en nu moet ik nog een tweetal weken wachten op de eerste pasmodellen . 
En de angst die ik had 
dat het niet 
mooi gaat zijn was ongegrond . 
Heb zeer mooie modellen 
gezien en mag het model,kleur,..zelf kiezen.
Het eindresultaat zal normaal binnen 6 weken klaar zijn .Zo spannend .
KNUFFEL TINA.
Categorieën
Geen categorie

Creatieve bui.

Ooh,wat ben ik aan het aftellen. 
Als het weer redelijk oké blijft kunnen we 
binnenkort gaan slapen in ons caravanetje . 
Na de lange winter is dit echt een lichtpuntje 
om naar uit te kijken. 
Vorig jaar was het nu veel kouder dus hoop 
toch op deze week of ten laatste volgende weekend .
Onze lakens en dekbed liggen al terug 
dus slapen kunnen we al. 
Nu nog de voortent reorganiseren 
en we kunnen terug beginnen met 
weekendjes weg . 
Zo genieten altijd . Even quality time.
Ah ja,voor ik het vergeet. Iedereen 
bedankt voor de lieve woorden op mijn vorige blog .
Ja,en ik meen wat ik gezegd heb vanaf nu geen 
verbloemingen of verdoezelingen meer..
Deze dagen heb ik nog eens wat leuke 
momentjes doorgebracht achter 
mijn naaimachine. 
Alhoewel leuk in mijn hoofd, 
want iedereen ziet mijn afgewerkte 
projecten maar dat ik zelf mijn hobby’s 
moet plannen weten de meeste niet. 
En hoe vaak zou ik wel willen maar 
wil mijn lichaam niet. 
Of toch beginnen aan iets en na een 
paar minuten moeten stoppen. 
Hoe kwaad en verdrietig kan je dan zijn.
Pijn en spasmes stoppen nooit bij mij. 
Gelukkig heb ik al wel zeer veel handige 
dingen ontdekt die het toch iets 
dragelijker maken om überhaupt te kunnen 
zitten aan een naaimachine . 
En ja,het duurt allemaal veel langer voor 
iets gereed is . 
Ik hoop echt dat die dag dat ik niet meer 
creatief kan zijn aan mijn naaimachine nog zeer lang uitblijft… 
Ik moet al zo vaak dingen  opgeven en laten.
Laat me dit alstublieft zo lang mogelijk volhouden.
Bertha broek van fibremood.

Trui van de octobre

Nu ben ik wel met een zeer leuk 
projectje bezig. Had al zo lang zin om 
eens ondergoed te maken en eindelijk 
een leuk patroontje gevonden. 
Degene die ik al gemaakt heb zitten zalig .
Eindelijk broekjes in een leuk motiefje . 
Want er bestaan veel soorten ondergoed 
maar vrolijke motiefjes heb ik tot nu 
toe nog niet gevonden. 
Het volgende projectje worden onderhemdjes .
Maar daar moet ik eerst een leuk 
patroontje voor vinden. Ofwel moet ik 
gewoon zelf een patroon tekenen van 
een bestaand hemdje. 
Wordt nog vervolgd dus. 
Voor mijne billie heb ik ook een patroon 
voor boxershort dus ben eens benieuwd 
of dat iets gaat worden. 

Vrolijke onderbroekjes !!
Heb nog wel wat stofjes liggen maar nu toch 
maar eens wat naar mijn lichaam luisteren 
want merk dat het weeral 
aan het tegenwerken is.. 



KNUFFEL TINA.
Categorieën
Geen categorie

Achter mijn lach…

Zoals de naam van mijn blog het al 
aangeeft is mijn blog mijn 
uitlaatklep om jullie een kijkje te geven in 
mijn kleine wereldje . 
Meestal staan er in mijn blogs zowel de leuke als de mindere leuke dingetjes . 
De grappige maar ook de triestige .
Probeer hem meestal redelijk luchtig te houden maar besef nu 
wel dat jullie nu het recht hebben 
om de echte persoon achter deze blog te leren kennen . Gewoon zonder de dingen te verbloemen of minder erg te doen klinken.
Dus iedereen kan vanaf lezen hoe ik mij echt voel,hoe het echt met mij gaat. 
Geen 
verbloemingen meer vanaf nu…
Ik ben nog altijd de creatieve ,vrolijke,dolverliefde ,tikkeltje gestoorde Tina maar 
ik draag een rugzak met mij mee. Eentje die zo vol zit dat er zelf in de zijzakjes 
rotzooi zit. Er kan nu gewoon niets meer bij en besef dat ik 
iets moet doen om deze rugzak iets lichter te maken. 
Ik weet dat er altijd bepaalde dingen in blijven zitten en dat mag ook van mij. 
Zolang ze maar ergens in een zijvakje zitten en vooral met de rits toe..
Hoe vaak vragen de mensen hoe het met mij gaat ? Hoe vaak zeg ik gewoon dat alles redelijk oké is . Meestal doe ik dat uit zelfbescherming omdat als ik zeg dat ik mij niet oké voel de meeste mensen hier niet mee kunnen omgaan . 
Hoe vaak krijg ik dan het antwoord teruggegooid dat ik er toch goed uitzie. 
Dat is zo vaak maar een masker hoor. Ik ben gewoon graag opgetut en een beetje deftig gekleed als ik buitenkom. Beeld u in hoe ik mij moet kleden als ik mij slecht voel !! Ik 
ben zo niet en ga mij ook niet veranderen ..
Dus nu ga ik veel vaker zeggen dat 
het helemaal niet gaat . Willen ze het niet horen,pech.
Hoe slecht ik mij voel. Hoe moeilijk altijd pijn hebben vol te houden is . 
Hoe ik mijn lichaam soms zo beu ben . Hoeveel verdriet ik heb.
Hoe beu ik alle medicatie,therapieën,…ben. 
Hoe ik het zo beu ben om zelf bij de stomste dingen hulp te moeten hebben. Hoe ben ik het zo beu om zo vaak misselijk te zijn …

Ik kan zo triestig worden als ik bedenk wat ik allemaal al heb moet opgeven. 
Kan hier zo veel dingetjes opschrijven maar voor mij zijn dit de 
dingen die op mijn Bucket List staan.Wat zou ik zo graag 
kunnen reizen. 
Mijn grote droom blijft natuurlijk Amerika maar ben al blij moest ik gewoon in Londen geraken !! 
Als je echt wil lukt dat wel hoor ik vaak maar sommige 
beseffen 
niet wat er allemaal geregeld moet worden . 
Bij mij is het niet van wij nemen een koffer en vertrekken .
Binnenkort gaan we voor twee daagjes naar gent en ben nu al bezig met een lijst. Medicatie,noodmedicatie,.. Maar ik kijk hier wel naar uit hoor. 
Gewoon twee 
daagjes op hotel en gewoon genieten.
Wat hoop ik dat mijn lichaam meewil..
Nog een dingetjes waar ik zo beu ben om 
dit te verbloemen . 
Wat zouden we toch zo graag een 
gezinnetje gehad hebben . 
Dat is één van de dingen waar mijn hart van breekt als mensen de commentaar hebben dat je ook gelukkig kunt 
zijn met tweeën . 
Dat was voor ons getweetjes één van de moeilijke beslissingen die 
wij ooit hebben moeten nemen. 
En ja wij zijn gelukkig met ons getweetjes maar er zal altijd iets missen in ons hart….

Ik heb deze blog geschreven omdat ik wilden laten dat zien 
dat zoals de naam van mijn blog al aan geeft dat er achter mijn lach zeer veel verdriet en pijn zit maar ook veel plezier en geluk. Heb een lichaam dat zo onvoorspelbaar is maar ik kan nog altijd zo geniet van zo een kleine dingetjes .  
Gelukkig zijn met een nieuw jasje !!!
~Ik wil niet meer lachen als ik wil huilen…
Ik wil niet meer zwijgen als ik wil roepen…
Ik wil boos kunnen als ik boos wil zijn..
Ik wil dingen begrijpen die onbegrijpbaar zijn.
Ik wil pijn kunnen hebben zonder onbegrip ..
Ik wil gewoon willen leven zonder moeite….
KNUFFEL TINA.

Categorieën
Geen categorie

Wintersfeer….

Amai,wat is het koud buiten !! Ik hou echt niet van sneeuw . Als ik buiten kom ben ik juist een mummie !!Geef mij maar de zalige zomer van 2018. Soms een beetje te warm maar voor mijn spasmes was dit echt zalig. Nu begrijp ik waarom de specialist wilt dat ik mijn spieren warm houd.Ben ook nog nooit zo bruin geweest. Alhoewel naast mijne billie lijk ik altijd wit.
De koude en sneeuw heeft wel een voordeel dat ik nu alle tijd heb om achter mijn naaimachine te zitten. Mijn lichaam heeft zich redelijk gedragen de laatste twee weken en dat mocht wel eens. Alleen die stomme heupen en voeten die nog altijd ontstoken zijn. 
Gelukkig heeft het naaimachine van de Bomma een 
kniehendel om te bedienen. Nog altijd zo blij dat ik dit 
pareltje heb gekregen. Alhoewel had liever de bomma nog gehad . Als kind zei ze al tegen mij dat ik haar machine zou krijgen….Domme wat mis ik ze toch hoor. 
Had al redelijk wat patronen uitgetekend zodat ik dadelijk kan beginnen als ik mij oké voel.
Was al lang op zoek naar een simpel rokje en eindelijk juiste patroon gevonden.  Een trui is ook altijd zo fijn om ze maken. Bij dit model poffen de mouwtjes aan de onderkant.
Heb ook een kleedje gemaakt en vond dit zo een tof model dat ik van hetzelfde patroon een trui heb gemaakt. Was wel een redelijk puzzelwerk maar ik ben er toch trots op. 
Nu ligt er nog een broek en een trui van billie op mij te 
wachten. Maar daar ga ik binnenkort aan beginnen. Ik naai in de living en dan heb ik graag dat als mijn projecten er 
op zitten dat ik terug een lege eettafel heb..Dus 
als ik begin te naaien maak ik meestal meer dan 1 stuk
Dan ziet de living eruit als een naaiatelier maar 
creatief zijn gaat niet 
zonder wat rommel !! 

Natuurlijk hou ik mij nog altijd aan mijn rustschema 
want ik weet van mijn eigen dat ik als het vlot gaat de tijd uit het oog durf te verliezen. Heb nu wel al dingen ontdekt die ook al liggend kunnen. Mouwen ,naden,ritsen..inspelden. En natuurlijk ook af en toe iets los doen!!!
Volgende week weer een drukke week op medisch gebied . Het spannende is natuurlijk de afspraak bij de specialist ivm mijn voeten.
Zo benieuwd wat daar gaat uitkomen. Ik hoop ,dat moest er iets van brace beslist worden dat het dan iets is dat onder mijn kleding past of iets dat redelijk mooi is. Denk niet dat dit bestaat maar hopen mag altijd .
Ik moet binnenkort vroeger opstaan voor al mijn braces en vingersplints aan zijn !! Thuisverpleging mag het hebben dan…
Ik weet ook wel dat het niet oké is hoe ik stap maar zoals je al weet ik heb hier tijd voor nodig. Ben nu wel bezig met de nieuwe medicatie voor mijn spasmes. We zijn zeer stilletjes aan het opbouwen dus tot nu toe weinig effect . Mijn medicatie voor de nacht is ook veranderd en daar voel ik wel al effect van.
Was gisteren mijn wekelijkse medicatie aan het bijvullen en dat was toch even schrikken …
Zolang mijn duiveltje mij met rust laat besef ik wel dat al deze medicatie wel belangrijk zijn …Gelukkig heb ik mijne billie die mij ook aanmoedigt en motiveert …
KNUFFEL TINA.