Auteur: achtermijnlach

Hoe kan je gelukkig zijn? Hoe kan je zo blijven lachen en positief blijven . Een vraag die ik zo vaak krijg . Makkelijk is het niet . Integendeel zelf . Ik steek het niet weg dat er vrij regelmatig tranen vloeien . Vooral op medisch gebied stopt het niet . Er komen zelf nieuwe dingen bij . En regelmatig komt er een duiveltje voorbij die fluistert , wanneer is het te veel . Wanneer is het genoeg ? Jullie weten het . Ik ben iemand die geniet van het leven . Ik probeer alle dagen wel geluksmomentjes te vinden . Maar het is moeilijk . Ik ben jaren geleden deze blog begonnen om te laten zien wat er achter mijn lach zit . Ik wil alle thema’s bespreekbaar maken en ga ook geen taboes uit de weg . Ook niet het thema euthanasie…

De laatste 2 jaren is het een constante van afspraken ziekenhuis , onderzoeken ,prikken ,…Is het niet de problemen met mijn fistel komt het probleem van mijn buik en eten erbij . En die bezorgt mij angst . Zeer veel zelf .Ik wil zo graag normaal kunnen eten . Terug kunnen genieten van eten zonder al op voorhand te weten dat ik weer ga misselijk worden . En dat gebeurd zo vaak . Het is zo vervelend om te moeten stoppen met de auto omdat ik moet overgeven …

Wat mis ik ook bepaalde voedingsmiddelen . Ik heb zoveel intoleranties en allergieën waar ik redelijk goed mee kan omgaan maar toch . Gewoon onbezorgd iets in mijn mond stoppen zit er niet in . Gewoon ergens gaan uiteraard ook niet . En dat zijn dingetjes waar ik het moeilijk mee heb .

Binnen enkele dagen heb ik een second opinie in het UZ Leuven . Ben zo benieuwd wat daar gaat uitkomen . Het ziekenhuis in Geel opteerde desnoods een andere voedingssonde dus dat wordt nog vervolgd . Iedereen duimen dus .

Heb ook wat nieuwe projectjes klaar op creatief gebied . Ben momenteel bezig met wat onderbroekjes en kussenslopen maar wegens een drukke agenda en een lichaam dat tegenwerkt is er even pauze .

Deze truitjes heb ik al in december gemaakt maar tot heden nog geen foto’s van gemaakt . Bij deze dus deze leuke truitjes. Het patroon is een aangepaste versie van mijn vorige truitje dat ik gemaakt heb . Deze was redelijk snel klaar want dit model had ik al eens gemaakt . ( https://www.beletoile.com/winkel/)

Deze trui met granny was een heel werkje qua in elkaar zetten maar hoe leuk is deze geworden . Ik zag deze in een online winkel en dacht toen ,dit kan ik ook zelf maken .

Ah ja. Ik heb nog niet verteld wat ik voor mijn kerst gekregen heb van mijne Billie . Een ukelele !! En hoe leuk is dat . Oké ,ik moet het nog leren maar de basistonen lukken al redelijk . Heb ik weeral iets om mij bezig te houden aan de camping . Wordt dus nog vervolgd .

KNUFFEL TINA.

We zullen de blog beginnen met het verplichte nummertje en iedereen een onvergetelijk 2025 toe wensen . Ik doe niet mee aan de cliché zinnetjes omdat ik uit ervaring weet dat dit niet verwezenlijk wordt . Ik wens iedereen veel kleine geluksmomentjes toe . Dat je gewoon mag genieten van elke dag . Dat gaan wij ook doen . Veel uitstapjes doen . Dagjes uit naar de Beekse Bergen. Veel koffietjes gaan drinken . Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn …

Want wat was 2024 een hectisch jaar op medische gebied en ik duim zo dat het nieuwe jaar wat rustiger wordt . Want de voorbije 3 jaar zijn al zeer pittig geweest qua opnames ,operaties ,..Binnenkort heb ik een afspraak in het UZ Leuven voor mijn maag -darm problemen en hoop zo dat ze iets gaan vinden . Want wat mis ik het normaal eten .

Wij zijn nu juist terug van ons weekje aan de zee en het was zo genieten . Gelukkig viel het weer zeer goed mee . Ze hadden regelmatig regen voorspeld maar dat was meestal in de avond . Wat hebben we mooie wandelingen gedaan ,nieuwe plekjes ontdekt . Ook hebben we uitstapjes gedaan naar andere badplaatsen . We hebben onze tradities als we aan de zee zijn en daar hoort natuurlijk een pannenkoek gaan eten bij !! ( https://tearoomgeorges.be/). Echt een tip voor iedereen die glutenvrij moet eten . Voor de niet zo grote eters neem een bakje mee want de pannenkoeken zijn groot .

Oké het was maar een klein stukje pannenkoek dat ik kon eten maar wat heeft het gesmaakt . Weinig eten heeft ook zijn voordelen want heb er twee dagen van kunnen genieten !! Maar op vakantie merk je gewoon hoe eenzaam het is als je weinig kan eten . Gelukkig hebben ze op de meeste plaatsen wel ijsjes maar dan nog . Gezellig is het niet . Ik ben niet de persoon die thuis komt van vakantie en bijgekomen is qua gewicht!!

Ik blijf mijn best doen om te eten maar zo vaak lukt het niet . Oké ,een paar hapjes en dan heb ik gewoon genoeg . En forceren helpt niet want ik weet hoe dit afloopt . Gelukkig heb ik mijn sondevoeding nog want die calorieën heb ik nodig . Maar ik denk ook aan de toekomst . Wat als gewoon eten niet meer lukt ? Dat is iets wat mij wel angstig maakt .

Nu is het aftellen dat we terug naar ons caravannetje kunnen . En dat duurt nog wel eventjes . De periode van oktober tot de feestdagen gaan vlug maar erna is het altijd even afzien . Wat hoop ik wel dat het weer wat gaat meezitten in 2025 . Vooral veel warme dagen hopen wij . Jullie weten dat ik hou van warmte en niet van regen . En dat hebben we de voorbije jaren al genoeg gehad . Voor mijn moestuin was dit wel ideaal want heb nog nooit zoveel aardbeien en blauwe bessen gehad .

Ah ja . Heb nog iets leuk en grappig te melden . Zoals jullie al weten heb ik een Bucket list . Bowling heb ik pas gedaan en wat was dit genieten . Vorige week heb ik weer iets kunnen afstrepen . Een ontmoeting met een Ah hamster !! En gelukkig was deze ook hamster ook enthousiast. Ik weet heb . Heb op mijn lijst ook gekke dingetjes opstaan . Maar deze stond er al lang op . Wat was ik blij toen ik dit zag bij de activiteiten van Bredene . En neen ,ik was niet de enige volwassenen .

Nu nog wat genieten van de laatste dagen vakantie met mijne Billie . Zal terug stilletjes zijn volgende week in huis . Alhoewel familiehulp en thuisverpleging begint terug dus alleen ben ik niet .

KNUFFEL TINA.

Hoe vaak spreek ik niet van de kleine gelukjes . Hoe ik hier zo van kan genieten . Gewoon,zonder het te plannen onverwachts gaan winkelen en erna een koffietje gaan drinken met mijn vriendin . Of genieten van een uitstapje naar een glutenvrije beurs en iets klein kunnen eten . Oké het waren maar 2 poffertjes en een klein stukje taart maar dat is zo genieten voor mij . Eten blijft moeilijk maar gelukkig heb ik nog altijd zin in eten . De misselijkheid ,buikpijn,…blijven . Maar ik blijf proberen om toch wat calorieën binnen te krijgen. Mijn sondevoeding blijft nog zitten tot eind januari want ik krijg anders veel te weinig calorieën binnen . Gelukkig loopt deze meestal door de nacht .

Wat ben ik zo dankbaar voor de mensen rondom mij die mij aanvaarden zoals ik ben . Die mij zien als Tina en niet de persoon met een handicap . Ik ben gewoon een persoon als ieder ander maar ik heb medische beperkingen . Ik loop met krukken , zit in de rolstoel ,…Maar op geestelijk gebied is er bij mij niets mis . En dat wordt nog zo vaak gedacht . Als je in een rolstoel zit en wat onhandig bent dan krijg je vaak de stempel dat je geestelijk niet in orde bent . Oké , ik kan zeer onhandig zijn en een beetje gek doen maar dat is mijn karakter !! En wat gek doen doet geen pijn !!

Sommige onder jullie weten wel dat ik een bucketlist heb en heb hier in de blog al eens over geschreven .

En er is sinds dit weekend een dingetje afgevinkt van die lijst . En dat is ? Bowling !!! Oké , bij mij is dat wel een aangepaste versie want die bowling bal is voor mij te zwaar . Maar wat was dit een fijne namiddag . Ik heb wel niet gewonnen maar wat hebben we plezier gemaakt . En ja . Het is voor herhaling vatbaar .

Ik voelde het wel aan mijn lichaam de dag nadien maar die bewegingen bij het bowlen doe je ook niet alle dagen . En natuurlijk was ik ook blij dat ik geen subluxatie of dergelijke had die dag . Oké, daar moet ik niet voor bowlen want zelf bij de stoelyoga is dat al eens gebeurt . Geluk bij een ongeluk ben ik een ervaringsdeskundige op dat gebied dus dat krijg ik wel opgelost .

Voor mij zijn kleine geluksmomentjes natuurlijk ook creatief bezig zijn . En er zijn nieuwe projectjes van zowel onder mijn naaimachine als de breipennen gerold . Zoals de meeste wel weten ben ik iemand die bijna altijd koud heeft . Dus wat is er idealer om te breien dat een muts en sjaal . Heb nu nog een sjaal op de breipennen staan maar dat is een projectje voor tussendoor . Ben altijd met verschillende projectjes bezig dus kan afwisselen …

En zoals ik vorige blog al vertelde was ik bezig met een kerst joggingpak . En ja hoor . Deze is klaar . Ik heb wel de broek neutraal gehouden zodat ik deze ook nog na de kerstdagen kan aandoen .

De meeste die mij kennen zullen dit patroon van broek wel herkennen want daar heb ik er al verschillende van . Bij deze heb ik er nog eentje bijgemaakt in een zeer warm ribfluweel stofje . Misschien een kleine tip onder de kledingnaaisters onder ons . Sommige gordijnenstofjes kunnen ook dienen voor kleding van te maken !! Dank aan de gordijnafdeling van de kwantum .

Ook merkte ik in mijn schuif van de mutsjes dat mijn voorraad aan het minderen was . Gelukkig was het enkele weken geleden reclame in de stoffenwinkel en heb mij even laten gaan qua stofjes . Jullie weten al dat ik het zeer belangrijk vind dat mijn mutsjes passen bij mijn kleding .

Voorlopig staat er buiten nog wat mutsjes niets op de planning qua naaiprojectjes . Even genieten nu van de kerstperiode en binnen enkele weken kunnen we beginnen met inpakken voor onze reis naar de zee . En dat gaat dit jaar nog meer werk zijn dan andere jaren met de sondevoeding .

KNUFFEL TINA.

Zoals jullie al weten leef ik dag per dag . Carpe diem is mijn levensmotto . Ik geniet ook zo van het leven en haal er ook alles uit . Maar de laatste tijd wordt soms wat te veel . Vooral de laatste drie jaar stopt de trein op medisch gebied niet . Eerst de fistel ,al de operaties ,de ongemakken ,…. Nu dan de problemen met mijn maag . Ik blijf eten ook al loopt het vaak mis . Het zijn maar kleine beetjes maar als je zelf misselijk wordt van een ijsje werkt eten niet echt motiverend .

Of ik bang heb voor de toekomst ? Bang voor wat er nog komt ? Regelmatiger als vroeger zit die vraag in mijn hoofd . Ik ben ook iemand die dan denkt aan de praktische zaken . Wat als ik geen auto meer kan rijden ? Mijn auto is aangepast maar toch . Wat als dit niet meer kan . Er zijn oplossingen voor maar mijn vrijheid is mijn alles . Ook hoeveel hulp gaat er nog bijkomen ? Dat zijn dingetjes die mij soms wakker houden.

Ik vind het ook zo dubbel dat ik geen zicht heb op mijn toekomst . Oké , niemand weet dit maar bij mij komt er elke keer weer iets bij . Ik wil niet pessimistisch zijn maar leven met een chronische aandoening is niet makkelijk .

En dat wordt zo vaak vergeten . Zoals alle verplichtingen en afspraken die er bijkomen . De voorbije weken zijn er zoveel medische verplichtingen geweest dat ik even geen dokters meer kan zien . De gesprekjes met artsen zijn al vervelend en vermoeiend maar er zijn ook de onderzoeken die tegensteken . Vooral als die pijnlijk of ongemakkelijk zijn . Of als de afspraken op een vroeg uur geplant worden . Neen. Ik ben echt geen ochtendmens .

Ik ben zo blij met alle hulp die ik heb maar toch . Het zijn die zeer kleine dingetjes die mij verdrietig maken . Gewoon al beslissen wat er gegeten wordt die week . Het klinkt zo iets banaal en stom maar ik heb twee maal per week familiehulp en dan moet er op voorhand beslist worden wat er gegeten wordt omdat zei dit klaarmaakt. Daarmee dat ik schrijf dat ik mij soms geleefd voel . Medische afspraken die belangrijk zijn . Beslissingen die vaak in mijn plaats worden genomen. Oké , ik beslis nog altijd zelf maar dan nog . Medicatie die genomen moet worden op tijd . Constant mensen nodig die mij moeten helpen.

Wat moet het leven er zo anders uitzien als je gewoon gezond bent . Ik mis soms het normale leven. Of hoe moet ik dit zeggen ? Het leven dat een gezond persoon kan hebben. . Gewoon vertrekken op reis ,gewoon last minuut beslissingen nemen ,..Ik kan daar zo jaloers op worden . Wij vertrekken eind december naar de zee voor een weekje en moet nu al beginnen met plannen . Vooral qua medische dingetjes .

Ik wil geen blog schrijven vol geklaag en gezaag maar ik merk nog altijd dat mensen niet kijken wie er achter Tina zit . Er zit zoveel achter mijn lach . Ik heb een rugzakje vol met zowel medische als psychische dingetjes en die zijn soms moeilijk om te dragen …

Gelukkig heb ik deze weken wel mijn hoofd kunnen leegmaken op creatief gebied . Neen ,als ik achter mijn naaimachine is de pijn niet weg . Integendeel . Het is niet fijn om met een wekker te naaien .maar ik hou zo van zelfgemaakte kledij . Heb pas nieuwe stofjes gekocht voor mutsjes dus weet nog wat te doen …Ja,ik weet het . Heb je nog geen stofjes genoeg ? Stofjes kan je nooit genoeg hebben !!

Ook ben ik nog altijd bezig met handwerk en daar ben ik bezig met verschillende projecten. Dit vestje is na enkele maanden eindelijk klaar .

KNUFFEL TINA.