Zonnetje.

Wat kan ik zo genieten van het warme weertje . Voor mij mag dit zo een hele lente ,zomer zo blijven . Spijtig wonen wij in België en wisselt het weer van met een shirt lopen naar terug een jas aandoen . Maar ga niet klagen hoor.

Begin mei ben ik enkele dagen alleen geweest aan het caravannetje en hoe zalig was dat . Oké ,mijn bestie was er ook maar toch . Even geen mensen rondom mij . En ben nog zo blij met alle hulp maar soms wil je gewoon even rust . Eind van de maand ga ik nog eens voor enkele dagen en hopelijk heb ik dan terug mooi weer .

Begin juni heb ik mijn opname en wil ontspannen en uitgerust zijn voor ik naar het ziekenhuis ga . Ik weet dat de plaatsing van de peg-sonde zeer pittig is en daar heb ik wel angst voor .

En hoe gaat het nu ? Heb ik het nieuws al kunnen plaatsen dat ik een peg-sonde nodig heb ? Hier ga ik eerlijk over antwoorden . Neen . Elke vezel in mijn lichaampje wil dit niet . Maar ben niet naïef en weet ook dat er geen keuze is . Ik ben mijn neussonde zo beu en zonder gaat niet . Het is vooral de onvoorspelbaarheid dat het moeilijk maakt . Van je oké voelen en iets eten tot een uurtje later je slecht voelen . En er zit verschil in bij mij qua misselijkheid . Ik heb nu medicatie die de scherpe kanten er af haalt maar dan nog . Deze medicatie heeft dan als nadeel dat ze zeer duur is dus je wil hier wel zuinig mee zijn .

Ik heb gewoon geen pauze gehad qua verwerking . Enkele jaren geleden was er de beslissing dat ik mij elke twee weken moest inspuiten voor mijn reuma iets of wat stabiel te houden . Had ik echt geen zin in maar hup . We zijn het gaan doen . En doen het nog . Mijn bovenbenen vinden het niet meer zo leuk maar we doen alles om minder opstoten te krijgen .

Toen natuurlijk mijn fistel . Eerst een septische schok met zoveel soorten antibiotica als operaties dat ik de tel kwijt ben . Ook de ziekenhuis opnames kan ik niet meer tellen .

En nu dus mijn sondevoeding .Ik heb al jaren problemen met eten en zie ook het traject dat lotgenoten doorlopen . Maar dat ik nu al een jaartje op 2 maand na sondevoeding nodig heb had ik nooit gedacht . Ik weet nog zo goed wat ik zei tegen Billie bij mijn opname vorig jaar . We gaan dit doen en binnenkort probeer ik terug te eten en gaan we naar de flesjes bijvoeding. Wat was dit fout gedacht .

Daarmee dat ik het niet meer kan aanvaarden . Voor dat er überhaupt iets kan aanvaard of verwerkt wordt is er weer iets anders . En dan schrikken mensen als ik over de toekomst praat en over euthanasie . Ik hoop zo en duim dat mijn lichaam mij even laat bekomen maar ik merk aan alles dat het achteruitgaat .

Gewoon al de stomme dingetjes kunnen zo beperkend zijn . Vlug te voet een pakje ophalen in een winkel die niet rolstoelvriendelijk is . In mijn hoofd gaat dat goed maar neen . Doodmoe aan de auto komen met trillende benen . Ik ben altijd al onhandig geweest maar nu is het dubbel zo erg

Mijn lichaam doet zo vaak dingen die ik niet wil . Dus ook al lach ik en zie ik er oké uit achter mijn lach zit veel pijn ,verdriet ,..

Zoals ik in mijn vorige blogs al schreef was ik bezig met een jasje te naaien . Na heel wat pluche ,met de hand naaien ,..is hij eindelijk klaar . Het is er nu het weer niet voor maar hoe zalig warm is dit jasje . En dan van een deken van de action !!

Buiten wat waszakken heb ik weinig genaaid . Er staan nog leuke dingetjes klaar waaronder een truitje en shirt . Die zijn zelf al geknipt maar ik werk in veel stukjes zoals jullie al weten .

Ben nu vooral bezig met haken . Dat zijn dingetje die je liggend kan doen . Nu ben ik bezig met een vestje aan te haken en die is perfect voor de warme dagen .Wordt dus vervolgd.

Nu gaan we nog wat genieten van het zalige weer . Wat extra vitamines opdoen .Onverwachte uitstapjes ,wandelingen ,…Gewoon genieten . Carpediem .

KNUFFEL TINA.