Auteur: achtermijnlach

Iedereen welkom op mijn blog. Mijn blog gaat zowel als over (leven) met verschillende medische aandoeningen alsook mijn leven met creatieve handen.

Categorieën
Geen categorie

Onder een dekentje..

Er zijn zo van die dagen dat je onder
je dekentje wilt kruipen en er niet 
meer uit wilt komen. (Tenzij je dringend
moet plassen of toch dorst 
krijgt !!) Domme !! )
Ben nu bijna twee weken 
bezig met ziekenhuisbezoekjes 
en heb er
geen zin meer in.
Alleen al dat wachten in de wachtzaal.
Die verhalen die je daar hoort ,dat 
geklaag en het ergste dat gestaar
en gefluister. Ik heb meestal een 
mondmasker aan wegens de bacteriën
en dan zie je dat de mensen echt moeite
doen om maar niet naast u te 
moeten gaan zitten. 
Het wisselt wel per afdeling 
hebben we al ontdekt.
Mijne Billie en ik hebben meestal wel
iets gezien of gehoord 
waardoor we wel eens durven 
in de lach te schieten.
Dat moeten jullie eens proberen , 
die reacties dan !! Denk dat er 
ergens een geheime code is die
zegt dat lachen niet mag in een 
wachtzaal …
Gewoon eens proberen en je zal 
zien wat ik bedoel.
Momenteel platte rust 
omdat ik gisteren
mijn facetdenervatie heb gehad .
Had mij al voorbereid dat dit pijn
kon doen maar deze pijn had ik 
echt niet verwacht . En dan nog 
spasmes die je moet proberen 
te onderdrukken.
Probeer maar eens stil
te blijven liggen als ze met naalden 
in je rug zitten te wroeten . Weet niet 
of die artsen eigenlijk beseffen
hoe pijnlijk dit is .
Hetzelfde met medicatie of drankjes. 
Alhoewel ,ik ken een arts die niet 
verbloemd hoe vies iets kan smaken.
Heb een medicijn waarop staat dat
 het naar sinaasappel smaakt maar waar 
ze dit gehaald hebben
weet ik niet hoor. Zo vies.
Ik ben wel een krak in drankjes 
proberen toch wat smaak te geven. Wat 
experimenteren .Mijn 
darmmedicatie met 
appelsap en mijn bijvoeding met 
chocomelk . 
Nu gelukkig even geen onderzoeken
en behandelingen meer voor
bijna twee weken. Even geen 
prikken meer, gisteren hebben 
zij mij al als 
speldenkussen gebruikt . 
Volgende keer zorg ik dat mijn 
port á cath is aangeprikt. Verplegers 
beginnen al te zuchten als ze mijn 
armen zien.
Nu beentjes omhoog en terug onder 
mijn dekentje !!

KNUFFEL TINA. 
Categorieën
Geen categorie

Kriebelende vingers ….

Nog altijd aan het wachten 
op wat zon. Liefst eentje met 
wat warmte. En als we mogen
 kiezen liefst warmer dan 
25 graden en geen regen.
Had een maandje of twee 
leuke sandaaltjes gekocht en 
heb ze nog maar 1 keer kunnen 
aandoen. Hetzelfde met 
zomerkleedjes. 
Heb verschillende patroontjes 
en stofjes klaarliggen maar 
het weer motiveert 
niet om er aan te beginnen. 
Een trui is het laatste wat ik 
gemaakt heb. Een warme 
natuurlijk !! En natuurlijk 
na ons laatste 
bezoekje aan Ikea ook een 
tafelkleed en bijpassende 
kussenovertrekken 
voor in de caravan. 
Mijn vingers kriebelen wel 
hoor om mijn naaimachine 
weer boven te halen. 
Vind het fijn om iets aan te 
hebben wat niemand anders 
heeft. Alhoewel . 
Soms zie ik toch een stofje 
voorbijkomen dat mij toch 
bekent voorkomt.
Wel grappig om te zien wat 
die daar 
dan van gemaakt is. 
Voorlopig ben ik bezig met 
haak en breiwerk.
Soms wel moeilijk met mijn 
spastische vingers maar zo 
blijven ze wel soepel.h
Ben eigenlijk altijd met 
verschillende dingen tegelijkertijd 
bezig . 
Kan ik wat afwisselen. 
Pas bestelling gedaan voor 
nieuwe juweeltjes te maken . 
Beetje verslaafd aan 
oorbelletjes !!
Als iemand ergens interesse 
heeft in zelfgemaakte armbandjes, 
oorbelletjes,…laat maar 
een iets weten via een berichtje. De
popjes op de foto hier beneden 
heb ik ook volledig zelf gemaakt. 
Denk dat er nu toch al 
een tiental in 
omloop zijn. 
Binnenkort beginnen 
de Stoffencircus en spektakel weer. 
Zo een toffe beurzen altijd. 
Al die verschillende stoffen 
en benodigdheden . 
Gewoon het paradijs voor mij.
Heb nu al een lijstje met 
stofjes die ik graag 
zou kopen.
Zelf mijne Billie 
heeft zijn lijstje al doorgegeven . 
Veel mannen hebben 
niet graag iets zelfgemaakt 
maar daar 
heeft hij gelukkig geen 
problemen mee. 





KNUFFEL TINA.
Categorieën
Geen categorie

Even nadenken…

En de vakantie is nu enkele daagjes
officieel ten einde. Gelukkig zijn er 
nog onze weekendjes . Normaal gaan 
we tot eind oktober naar ons caravanetje . 
Wel zo raar terug alleen thuis te zijn. 
Terug zelf mijn plan trekken. 
Geen hulp kunnen vragen voor 
de meest gekke dingetjes .Mijn plantjes 
zijn wel dolgelukkig 
dat we terug zijn. Terug alle dagen 
aandacht en een praatje vinden ze wel
leuk. En ze kunnen niet zeggen dat het
niet werkt want ik krijg zelf plantjes 
die bijna overleden zijn terug tot leven !! 
Mijn plantjes werken voor mij even goed
als ontspanning oefeningen. 
Heb ook een plant van mijn overleden
bomma en dat vind ik nog altijd een 
moeilijk dingetje . Ben zeer blij met de plant 
en verzorg hem graag
maar had hem liever nog niet 
thuis staan gehad .Vind 
dit nog altijd zo een raar idee om geen
grootouders meer 
te hebben. 
Niet even eens langs gaan.
Mijn bomma noemde mij zeer 
vaak Tinneke en had nooit 
gedacht dat
ik dit zo zou missen …
Eigenlijk zou dat nog een optie 
moeten zijn op een mens. 
Als u einde eraan 
komt krijg je een melding. Ik zou 
dat zo 
graag gewild willen hebben met zowel 
mijn peet en bomma . 
Even nog iets zeggen 
en afscheid nemen .Spijtig genoeg moeten 
we beseffen dat we elke dag wel iemand
kunnen verliezen . 
Daarmee ook dat mijn Billie en ik nooit met
ruzie gaan slapen …Gewoon 
genieten van
elke dag . Merk ook dat ik hier meer 
mee bezig ben dan de meeste rondom
mij maar mijn
gezondheid laat mij spijtig genoeg geen keuze ..
Eigenlijk zou iedereen daar toch eens
mee bezig moeten zijn. Maar begrijp
ook dat dit voor vele iets is waar je liever
niet aan denkt . 
Nu misschien even na 
het lezen van deze blog ….
Een klein momentje ? 
Geniet gewoon van elkaar en iedereen .
Carpe Diem…
Knuffel Tina .
Categorieën
Geen categorie

Uitgerust …

Hier ben ik weer na twee weekjes offline te zijn geweest . 
Het bouwverlof
zit er weer spijtig genoeg bijna op . Nog een paar daagjes en dan wordt
het weer terug aanpassen .
Terug alleen thuis zijn,geen helpende handen meer . Hier zie 
ik toch tegen op hoor. Vanaf volgende week ook 
weer bijna elke week 
naar het ziekenhuis voor onderzoeken ,behandelingen 
en besprekingen . Gelukkig heb  
ik dit deze vakantie wat kunnen beperken . 
Buiten mijn inspuitingen in de rug die tot nu toe 
geholpen hebben zodat ik
in augustus de definitieve krijg . Gelukkig iets dat werkt 
hoop ik ..Ziek zijn 
neemt geen vakantie en dat is mij spijtig  genoeg 
regelmatig duidelijk gemaakt door mijn lichaam. Gelukkig 
hebben wij altijd genoeg noodmedicatie  bij.
Al bij al hebben wij toch een zalige vakantie gehad. 
Uitstapjes,terrasjes,boekjes lezen,handwerk,..Mijne billie 
zijn petanque uitjes gevolgd door 
namiddagdutjes.Alleen spijtig van het weer dit jaar. 
Bijna alle dagen regen ,wind,onweer,hagel en niet al te warm. 
En dat is voor een koukleum zoals mij niet aangenaam
Wel ideaal weer om gewoon te worden aan mijn hoorapparaten .
Wat klinkt hagel luid op een dak van de caravan !!! 
Gelukkig hebben we toch wat avonden gehad 
waarbij we tot avonds 
buiten konden zitten. Genieten van een koffie en een spelletje 
rumicub of uno.
Ben wel blij dat ik altijd genoeg kleren voor 
elk seizoen bij heb. Juist mijn winterjas heb 
ik niet bij !!! 
Gelukkig hebben we die niet nodig gehad. 

KNUFFEL TINA.