Categorieën
Achter mijn lach

Uitgerust.

Ja, hoor. Alles is oké hier .Nog zo aan het nagenieten van de vakantie. En of we genoten hebben van het bouwverlof !! Wat waren en zijn de temperaturen zo fijn dit jaar. Soms wel wat te extreem maar dan nog. Wij hebben dan liever te warm dan de bekende regen en de koude van bouwverlof 2021. Die vakantie proberen we gewoon even te vergeten. Wij zijn zo een koppel dat instant gelukkig wordt van wakker worden en beseffen dat je gewoon buiten kan eten. Genieten van elke dag om tot avonds laat buiten te blijven . Douche,pyjama aan en verder genieten van de avond. Gewoon al genieten van de stilte en een drankje doet mij en ons dan zoveel goed. Al rustend genieten van een boekje , tijdschrift,podcast ,..terwijl mijne Billie gezellig aan het petanque was. Dat is voor ons gewoon het toppunt van een vakantie. Uitstapjes doen hoort er vaak ook bij maar wij houden het meestal op een dagje winkelen ,koffietje,..en wandelen in Bergen op Zoom. Meer moet voor ons gewoon niet . Vooral niet als je zo kan genieten op de camping met stralend weer . En daar kan je ook een terrasje doen aan de kantine .

~Niets leuker dan buiten eten.
~Genieten van gluten-lactose vrije pannenkoeken.
~Gewoon genieten.
~Drankje,zonnetje,…

En waar ik en de artsen wat bang voor waren is mij toch gelukt . Ik ben redelijk gezond gebleven deze vakantie. Geen spoedoperatie,gips,breuken,…De laatste week zijn we allebei wat ziekjes geweest maar niet dat het zo erg was dat we terug naar huis moesten. Lang leve mijn medische koffer vol met medicatie voor welke aandoening dan ook !! Wat hebben wij ook zo goed als lukt geprobeerd niet te denken aan de medische dingen die nog volgen. Zoals ik al zei heeft mijn lichaam zich ook gedragen op gebied van de fistel. Dat was wel elke keer als je iets voelde wel spannend maar we hebben het gehaald !!

~Bergen op zoom.
~Quilitytime ❤️.

Ik heb sinds deze week ook de datum gekregen van weeral een operatie en daar kijk ik echt niet naar uit. Weeral een narcose ingaan waar je niet van weet hoe en wat ze gaan doen. En ook hoe je weer wakker gaat worden…

Wij zouden zo graag eens verder weg op vakantie willen gaan maar ergens in mijn achterhoofd besef ik dat dit een hele onderneming gaat zijn en is dit wel zo verantwoordelijk vraag ik mij af. Nu met onze nieuwe auto kunnen we verder weg want ik kan liggen maar ergens in ons achterhoofd denken wij te vaak, wat als er iets mis gaat met mij? Of zelf met benny ? Kan ik wel genoeg rust nemen zoals ik nu kan in de caravan? Hoeveel hulpmiddelen zijn er voorhanden? Of hoeveel hulpmiddelen moet ik zelf meenemen ? En hoe is de medische situatie in dat land ? Ik weet dat sommigen hier weinig rekening mee moeten houden maar ik ken mijn lichaam en als die tegendraads kan doen !! Ik heb een Bucket list en daar staat vliegen tussen maar ik denk dat ik deze wens beter als droom kan laten. Gewoon al aankomen op je bestemming en je rolstoel is niet meegekomen of dat je eigen rolstoel stuk is . Ik kan mij redelijk behelpen met krukken maar toch. Uitstapjes doen of ver stappen zit er dan niet in…Dat lijkt mij helemaal geen fijn begin van de reis als je je op voorhand al moet zorgen maken over dit..En ik weet ook dat het in veel gevallen wel oké gaat maar wij durven het risico toch niet te nemen. Nu zitten wij op een 30 min van het UZA en Vlaamse huisartsen en dat geeft zo een gemoedsrust.

Ook is het deze week eindelijk mijn zo vaak uitgesteld verjaardagsfeest!! We houden het redelijk rustig maar feesten ,drinken en plezier maken gaan we doen. Mijn feest tenue is klaar en zoals jullie al weten wordt het iets speciaals en typisch mij. Wordt dus nog vervolgd !!

KNUFFEL TINA.

Categorieën
Achter mijn lach

Gelukkig zijn?

Het begint al een slechte gewoonte te worden van mij om een blog te starten met weeral een operatie die ik gehad heb of een operatie die gepland staat . Ik heb de uitslag van mijn mri gekregen en zoals gedacht was deze niet oké. En dat is nog lichtjes uitgedrukt. Het enige positieve aan de mri is dat er momenteel geen abses zichtbaar is maar wat nu niet is kan zo maar zonder reden terugkomen. Geweldig zo een lichaam dat nooit meewerkt. Als ik koorts,pijn,ongemak,..krijg is onze vakantie gedaan. Dan is het dadelijk naar huis en terug opereren En wat hoop ik dit zo te vermijden. Mijne Billie en ik kijken zo uit naar het bouwverlof en dat wil ik hem zeker niet afnemen . Ik weet dat ik hier zelf niets kan aan doen maar toch ga ik mij schuldig voelen.Ik probeer er ook zo weinig mogelijk aan te denken dat er na de vakantie weeral een operatie op de planning staat . En daar niet aan denken is moeilijk want ik heb nog altijd de vervelende ongemakken dus negeren is redelijk moeilijk. Chronisch ziek zijn houd geen rekening met vakantie. Of neemt geen vakantie. Zelf in onze vakantie hebben we medische afspraken staan in onze agenda. Controle oogheelkunde in het uza ,therapie,infuus,..Gelukkig konden wij wel met datums schuiven zodat we maar 1 volledige dag vakantie moeten missen. En ja, onze vissen drie weken missen is ook niet fijn !!

Vakantie is voor ons gewoon weg zijn. Op medisch gebied veranderd er weinig tegenover thuis.. Stipt medicatie innemen,longtherapie,.. en niet vergeten op tijd dutjes doen. Wat kunnen wij op vakantie genieten van uitslapen, spelletjes spelen,lang buiten blijven zitten,bbq ,..En dit jaar hopelijk wat beter weer . We hebben niets tegen wat regen maar liefs niet alle dagen.

~Quality time in het zonnetje met mijne Billie.

Ben ik eigenlijk gelukkig ? Zo vaak krijg ik deze vraag gesteld maar wat is gelukkig zijn ? Hoe moet je deze vraag beantwoorden? Hoe hoort gelukkig zijn er eigenlijk uit te zien ? Ik vind gelukkig zijn soms ook een cliché. Wat als je dit niet bent ?Ben je dan niet oké? Ik denk en dat zeg ik met overtuiging dat ik meestal wel redelijk gelukkig ben. Ik heb ook dagen en momenten dat het allemaal te veel is…En ik vind dit oké . Natuurlijk is het uitspreken dat het niet oké gaat soms nog moeilijk . Ik doe zo mijn best maar ik heb het jullie al verschillende malen verteld , sommige willen het niet horen. Sommige mensen kunnen ook niet om met wat je verteld. Of worden zelf ongemakkelijk van wat je zegt . Of ze minimaliseren het proberen vlug weg te geraken!!

Ook al ben ik gelukkig dan heb ik het nog vaak moeilijk met kleine dingetjes. Beseffen dat het leven voor mij bestaat uit constant dingen afgeven. Of beseffen dat mijn verdere leven bestaat uit hulp aanvaarden en hulp vragen..En ook beseffen dat ik constant mensen nodig ga hebben die mee ons gezinnetje draaiende houden. Wat ben ik zo blij dat ik een goed team rond mij ,ons heb maar iets afgeven maakt mij vaak verdrietig. Ik zeg het vaak maar soms voel ik mij zo doelloos omdat iemand anders dingen doet die ik zo graag zou willen, of dingen doet ik eigenlijk zou moeten doen.

Ik ben pas voor een tweetal daagjes alleen aan de caravan geweest en dan wordt je echt geconfronteerd met alle dingen die niet meer lukken of zelf te veel energie kosten . Ik heb veel hulpmiddelen maar zelf dan lukt het vaak niet alleen. . Gewoon al op tijd eten was een dingetje. Ik heb geen hongergevoel en ben zo vaak misselijk dat ik mij echt moest motiveren. Dat is ook iets dat ik moeilijk vind en waar ik soms zelf verdrietig van wordt . Gewoon normaal kunnen eten. Gewoon normale porties kunnen eten . Niet meer zo vaak misselijk zijn. Of gewoon alles kunnen eten zonder beperkingen en al mijn allergieën. En dat zijn er zo veel in mijn geval. Ja,er zijn al lekkere glutenvrije dingen maar dan nog . Gewoon een boterham kunnen eten !! Wat mis ik dit .

~Gewoon in mijn eentje genieten van mijn duimpiano en een lekker drankje .
~Oeps !! Iets van de kikker en de prins.

Gelukkig zijn zit bij mij in zo een kleine dingen zoals eindelijk nog eens achter mijn naaimachine kunnen zitten. En ja,wat maken we dan ? Voorraad onderbroekjes!! Nu ben ik ook l bezig met mijn project voor mijn verjaardagsfeestje. Zoals de meeste al kunnen raden wordt het iets speciaals en redelijk ingewikkeld. Neen, voor mij geen kleding zonder een kleurtje .

~Voorraad onderbroekjes.
~Geen saai ondergoed aan mijn billen.

KNUFFEL TINA.

Categorieën
Achter mijn lach

Even rust ?(7/6/2022)

En ja hoor. Heb de operatie van de neurostimulator voor mijn blaas achter de rug. Waar ik van dacht dat dit wel ging meevallen is het deze keer echt wel tegengevallen. Zeer veel pijn,misselijk,…En een lichaam die de vele narcoses niet meer wil .Maar wat ben ik zo blij dat hij nu terug werkt. Het is nu wel wennen omdat ik al een hele tijd bijna geen signalen voelden. Ook moet ik de afstandsbediening nog gewoon worden. Deze is ook veel ingewikkelder en krachtiger als de vorige. Ik hoop nu zo dat deze ook langer gaat meegaan.( https://www.medtronic.com/be-nl/patienten/behandelingen-en-therapieen/neurostimulator-blaas-darmcontroleproblemen.html) .

Ik heb het momenteel zo gehad qua dokters,ziekenhuizen en vooral van al die operaties. Binnenkort heb ik eindelijk mijn mri voor het probleem van de fistel en wat hoop ik dat die toch wat gaat meevallen…Ik voel en weet dat de uitslag niet oké gaat zijn want het blijft een dagelijkse strijd van ongemak,pijn,dagelijkse spoelingen,..Het beseffen dat ik daar al maanden mee zit en dat dit misschien nooit weg gaat blijft iets moeilijk. Ik merk zo vaak dat op deze medische problemen een taboe rust en dat is iets dat ik in mijn blog niet wil.

Ik kreeg verschillende reacties op mijn vorige blog over hoe en wat en bij welke instanties je moet zijn voor bepaalde budgetten. Of hoe moeilijk het aanvragen is. Ik kan je zeggen , het is in België een ramp. Niets werkt fatsoenlijk via de digitale weg . Constant ben je bezig met documenten inscannen ,copies maken,telefoontjes doen,..En zeer veel versturen via de post. Wat ik persoonlijk het ergste vond en wat hoop ik dat dit niet meer nodig gaat zijn zijn die medische onderzoeken. Voor verschillende artsen die op een rijtje zitten laten zien wat je nog kan . En dan nog in je ondergoed !! De verslagen liggen voor hun neus maar toch. Doe het maar even . Waar het respect zit bij die artsen vraag ik mijn dan af . Of dat je ontzettend vroeg op de dag een afspraak krijgt . Om 9 h smorgens naar het FOD in antwerpen. Gewoon doen want verzetten mag niet. Hetgeen waar ik zo tegenaan loop en ik merk dat nog bij andere is dat diensten totaal niet samenwerken. Mijn autoaanpassing zijn voor het grootste deel terugbetaald door het vaph . Nu zou ik vermindering krijgen op mijn btw maar dit is via het FOD. Euh neen. Uw handicap is niet erg genoeg kreeg ik te horen. Toen ik de documenten van het vaph gaf en vertelde dat mijn auto is aangepast zodat ik een elektrische rolstoel kan vervoeren kreeg ik ze terug geschoven want daar hadden ze geen zaken mee !! Blijf dan maar rustig als je weet dat hier zo veel misbruik in is . En dat vind ik vaak het frustrerende . Dat ik zelf in mijn omgeving zie hoe mensen hier misbruik van kunnen maken.

Ik weet dat ik nog recht heb bepaalde kleine tegemoetkomingen maar de administratie die daar bij komt is het mij niet waard gewoon. Gewoon al het papierwerk die elk jaar terugkomt . Euh neen. Sommige aandoeningen gaan nooit meer weg hoor.

~Toppunt van quilitytime .Buiten eten aan ons caravanetje .
~Dit is genieten voor mij .

Ik steek mijn energie liever in dingetjes waar ik wel iets kan uithalen. Zoals creatief bezig zijn, maar de camping gaan,koffietjes gaan drinken,in mijn tuintje wat bezig zijn,.. Ja, ik heb groene vingers !! Ben vooral dol op bloemen,aardbeienplanten,..Eigenlijk alles wat groen is !! Vooral stekjes stekken blijft zo leuk . Zoveel zelf zodat we nu een grote voorraad aardbeien hebben. Oeps ,het stekken is wat uit de hand gelopen !! Binnenkort hebben we ook blauwe besjes want die struik doen het ook zeer goed .

~Niets lekkerder dan fruit uit eigen tuin .

Ik merk dat nu mijn lichaam mij vaak in de steek durft te laten dat ik zo graag alles uit het leven wil halen. Ja,ik heb een Bucket list en daar heb ik al dingen van afgestreept. Er staan we dingetjes op die niet echt realistisch zijn maar dromen moet iedereen hebben. Binnen enkele maanden heb ik eindelijk mijn verjaardagsfeest en wat kijk ik er zo naar uit. Zal wel eens moeten beginnen aan mijn outfit want ja, die ga ik zelf maken. En over de kleine gelukjes gesproken. Ik heb een nieuw zusje op vier pootjes. Hoe verliefd kun je zijn op zo iets schattig. Binnenkort kunnen we terug babysitten en uitstapjes doen met Lena .

~Lena.
~Lena.

Zoals jullie al wat weten ben ik iemand die met verschillende creatieve projecten tegelijkertijd bezig is. Momenteel ben ik bezig met een gebreid truitje en een gehaakt bloesje. Afwisseling maakt het veel leuker. Vooral bij een ingewikkeld patroon. Zoals dit truitje. Na maanden zwoegen,veel rekenen,uittrekken,..is dit truitje eindelijk klaar. Nu nog wat wachten voor ik hem kan dragen want alpaca met wol is nu wat te warm ..

~Diy gebreide trui.

KNUFFEL TINA.

Categorieën
Achter mijn lach

Frustraties ,onmacht,..(5/5/2022).

Zo vaak blijf ik horen toch hoe goed ik het toch heb. Gezellig thuisblijven,uitstapjes doen,uitslapen,..en er nog goed voor betaald krijgen !! Of de oordeelden die ik krijg hoe andere met hun aandoening omgaan of meer kunnen met zogezegd dezelfde aandoening. Zet verschillende mensen met reumatoïde artritis,scoliose,hms,…op een rijtje en iedereen heeft buiten dezelfde problemen ook heel wat dingetjes die anderen niet hebben. Je kan mensen en aandoeningen niet vergelijken. Ook hoe mensen met hun ziekte omgaan is ook zo een verschil.

~Oeps, was ik jaloers op zijn jasje en schoenen?

Ik kan redelijk goed relativeren omdat ik al te veel ervaring heb in dingen te moeten afgeven maar ik merk dat ik elke keer toch moeilijk heb om het te kunnen plaatsen. Soms wil ik dat ook te snel verwerken of wegsteken in mijn rugzakje en dat is ook niet oké…Vooral als iets niet meer kan en ook beseffen dat dit niet meer gaat terugkomen is zeer moeilijk. Vooral het meer gebruiken van de gewone en de elektrische rolstoel vond en vind ik niet makkelijk. Het helpt mij wel ivm pijn ,subluxaties en vermoeidheid maar toch. Wanneer beslis je om te rollen of om te stappen? Ik heb gelukkig hulp van mijn psychotherapeut Joris om met alles te kunnen omgaan . Zowel de zware dingen die in mijn rugzakje zitten van vroeger als de dingen die ik dagelijks moet meedragen .( https://praktijkdewatering.be/. Ik kan zeer veel dingen vertellen tegen zowel mijne Billie als tegen mijn vriendin maar een ander inzicht in bepaalde situaties vind ik belangrijk.

~Zo belangrijk in mijn leventje. Koffietjes gaan drinken met Sandy 🌈.

Wat vinden wij het zo vervelend om zo vaak uitgesloten te worden. Als wij naar een concert,theater,..willen moeten wij altijd telefonisch reserveren. Dan mag je nog blij zijn dat je naast elkaar mag zitten . Maar in grote zalen mag je in een groepje gaan zitten met andere die ook een beperking hebben. Echt niet oké . Vooral als benny één rij achter mij moet gaan zitten . Ook ergens niet binnen kunnen met een rolstoel is zo frustrerend. Stoepranden die te hoog zijn. Of mijn grote frustratie,niet naar het toilet kunnen omdat ze ofwel te klein is of erger dat het met een trap is . In veel winkels zijn wel liften maar dan moet je vragen om ze te mogen gebruiken en moet je met begeleiding van het winkelpersoneel gebruiken!! Bij het winkelen mag je al blij zijn dat er mindervaliden pashokjes zijn maar die worden zo vaak gebruikt door degene die het niet nodig hebben. En die dan nog zeer vaak lang bezet blijven..Ik weet dat het gezellig is voor vriendinnen of grote gezinnen maar doe dan verder en begin dan niet even te FaceTimen en dergelijke. Pas meegemaakt en zelf na even een opmerking bleven ze gezellig verder doen !!

Of de mindervaliden parkeer plaatsen !! Als je er eentje hebt kunnen bemachtigen mag je een blij zijn want meestal zijn er geen of worden ze gebruikt zonder kaart. Hoe vaak mensen mij aangapen van een afstandje. Hun oordeel meestal al klaar. Want ik zie er toch niet uit als een typische mindervaliden persoon. Hoe die er dan moet uitzien weet ik niet maar ik lijk er niet op !! Die sticker op mijn achterdeur van de auto hebben we dan even genegeerd. En ja, die krukken en mijn waggelend loopje (oeps)zijn dan ook nog niet genoeg. Dan moet je nog uit de auto stappen om je rolstoel uit de koffer te nemen. Dat begrijpen er ook veel niet. Mensen in een rolstoel kunnen toch niet stappen denken ze dan . Vooral met mijn elektrische rolstoel zie ik mensen vaak kijken dat dit niet klopt . Zo vaak krijg ik de blikken dat je een profiteur bent !!!

~Stikop,veel pijn,…maar toch naar buiten komen en genieten.

En ik zeg het zo vaak. Ik heb een groot budget van het vaph en andere organisaties maar ik moet zo vaak een deel van mijn eigen middelen betalen. En al die kleine beetjes worden ook veel hoor. Verzorgings materiaal,infuustherapie,crèmes,verbanden,bijvoeding,speciale voeding,medicatie,psychotherapie. Ook is er vaak de opleg die je zelf moet betalen bij kine,artsen,specialisten,ziekenhuisopname,… Of tickets voor de parking in grote ziekenhuizen .Neen, voor mindervaliden is er vaak geen korting. En zo kan ik nog even verder gaan.Wij hebben goede verzekeringen en gelukkig maar ,maar hoe vaak moet je eerst het volle bedrag betalen en terna krijg je het bedrag terug ? En geld terugkrijgen duurt vaak enkele weken…

Het andere dat zo mooi lijkt voor vele is dat je heel de dag kan doen wat je wil. Euh neen. Foutje.Mijn agenda staat regelmatig vol met afspraken. Elke week kine,familiehulp komt 2x per week,poetsvrouw,thuisverpleging,psychotherapie,controles bij artsen en ziekenhuizen. Onderzoeken die uren in beslag nemen. Dan mag je blij zijn dat je thuis bent. Want de rest van de vrije uren dienen om uit te rusten . Oh, neen. Foutje. Voor ik denk aan slapen moet ik nog longtherapie doen. Zo gaan slapen zit er niet in .

Ik ben zo gewoon om te leven met mijn beperkingen en ongemakken maar kan nog regelmatig zeer boos worden op mijn hele situatie. Vooral op dingen die ik zo graag nog wil en wou maar gewoon niet meer kan. Ik zou zo graag willen wandelen. Terug de bergen in. Zo graag gewoon buiten willen komen of uitstapjes doen zonder te plannen maar dat is onmogelijk. Ik ben zo blij dat ik nog altijd stoelyoga kan doen en doe dat ook zeer graag maar iets in mij zou veel liever gewone yoga doen. (https://www.mangalah.be/). Pas op hoor. Stoelyoga is ook pittig hoor. Het is niet zomaar op een stoeltje zitten ,integendeel !! Ik ben en blijf een positief persoon maar wat is het zo vaak moeilijk om altijd rekening te moeten houden met mijn ambetante lichaam. Constant afhankelijk te moeten zijn. Mensen in huis die mee mijn leven bepalen.Ik zou zo graag een persoon zijn die kan meedraaien in de maatschappij.

Ik heb gelukkig ook nog altijd mijn hobby’s en wat hoop ik zo met al mijn aanpassingen dat dit gaat blijven lukken. Ik merk en weet dat op gebied van achter mijn naaimachine zitten het wel altijd moeilijker wordt. Als ik zie hoe ik enkele jaren geleden een kledingstuk op een dag klaar kon hebben en waarbij het nu enkele dagen of weken duurt voor het klaar is. Aan het rode jasje heb ik enkele maanden gewerkt. Patroon overteken en aanpassen( altijd iets veranderen is veel leuker !!), stof uitknippen en dan moet het nog gestikt worden. Het volgende project is waarschijnlijk een broek en misschien een T-shirt als ik een leuk patroon vind. Ja, stofjes heb ik nog ! Daarom dat ik ook met verschillende projecten tegelijkertijd bezig ben. Kan ik afwisselen. Ook bij andere creatieve dingen doe ik dit. Breien ,haken,..Alles wat liggend kan is voor mij een meevaller.

~Diy zelfgebreid vestje.
~Zeer vele uurtjes en dagen later is hij eindelijk klaar.
~Love diy jasjes .

KNUFFEL TINA.