Categorieën
Achter mijn lach

Doelen ?

En we hebben 2020 weeral overleeft !! Wat een jaar was dit . Ik hoop dat er zo geen twee gaan zijn. Ik klasseer dat jaar liever . Maar al de mooie herinneringen wil ik wel bewaren. Want we hebben ook mooie dingen meegemaakt. De vele wandelingetjes met mijne billie. De kleine straatjes in Achterbos ken ik eindelijk na al die jaren . Uren buiten zitten in mijne schommelstoel zodat mijn hoofd avonds nog ronddraait en duizelt !! BBQ op ons terrasje. Voor de eerste keer thuis Pasen vieren ipv op de camping. En dank aan mijn vriendinnetje heb ik de duimpiano ontdekt . Wat een leuk muziek instrument is dat.

Ook al waren er toch een paar fijne dingen in het voorbije jaar toen we moesten binnenzitten maar wat kijken wij zo uit naar dit jaar. Zouden wij eindelijk echt in een pretpark geraken? In 2020 was het enige ritje dat wat leek op een pretpark de roltrap van een tuincentrum!! Of de keer dat mijne Billie mij bijna uit mijn rolstoel katapulteerde . Geen aanrader hoor. Of een dierentuin. Stond ook op de planning. Zelf meer dan één. Gekke en rare dieren genoeg gezien in 2020 maar spijtig genoeg niet de juiste !! Wat hoop ik echt dat mijn verjaardagsfeestje eindelijk eens gepland kan worden. Alhoewel ,alles plannen is een groot woord want alles is eigenlijk al klaar . Wat zou ik ook zo graag nog eens mensen zien . Gelukkig hebben wij internet zodat je toch nog kan FaceTime en Skype maar het is gewoon niet hetzelfde als iemand persoonlijk zien . Als je beseft dat het van eind maart geleden is dat je geen mensen meer mag knuffelen of aanraken. Hoe vreemd is dat.

Voor 2021 heb ik eigenlijk niet veel wensen of doelen. Ah,ja. Voor mij redelijk belangrijk. Terug naar de yoga kunnen. Nu is dat online maar in groep is dat toch veel gezelliger. Ook gemotiveerd blijven als je dat thuis moet doen is niet makkelijk. De grootste doelen die ik heb zijn eigenlijk dingetjes die ik al veel vlugger had moeten doen de voorbije jaren. De belangrijkste zijn dat ik dit jaar eens ga leren mijn mond opendoen. Staat het mij niet aan zul je het wel merken. Ik voel mij soms zo een negertje waar je een muntje in steekt. En maar ja schudden. Neen,dat niet meer. Dit jaar ga ik ook eens proberen om meer te luisteren naar medisch advies. Vooral kwestie pijn medicatie. Dit jaar ga ik ook eens stipter zijn ivm mijn oogdruppels. Min 6 keer per dag is de limiet maar dat blijft een dingetje. Heb er nu in mijn handtas gestoken dus dat is al iets hé !! Nu nog gebruiken…(oeps).Ik ben ook meer van plan om de last die in mijn rugzakje zit wat meer te delen met anderen. Wat hoop ik ook dat we dit jaar veel naar ons caravanetje mogen gaan. Hoofdje leegmaken kan niet beter dat op de camping. Natuurlijk is mijn allergrootste hoop dat het wat stabieler blijft op medisch gebied. Sommige dingen gaan spijtig genoeg nooit weg maar we moeten er proberen mee te leven. Zoals mijn misselijkheid en mijn probleem met eten. Ik kan gelukkig nog wat genieten van eten maar toch. Meestal begin ik er positief aan. Vooral warm eten blijft zo moeilijk. En ja. Minstens de helft van de week misselijk zijn en uren overgeven werkt hier ook niet aan mee…Ik hoop natuurlijk ook dat we dit jaar niet te vaak in het ziekenhuis moeten zijn maar dat weet ik al op voorhand dat dit een illusie is. Waarschijnlijk gaat er dit jaar weer een operatie in zitten maar daar wil ik nu nog niet te veel aan denken. Ik zal al blij zijn als ik zoals de voorbije jaren lange ziekenopnames kan vermijden. Vooral de spoedopnames voor de longen heb ik voorbije jaren kunnen vermijden door vooral mijn therapie thuis. Ik vloek hier vaak over en doe het echt niet graag maar weet ook dat dit zo belangrijk is..

Kerst vieren in onze pyjama.
Oudjaar.Lang leve alcoholvrije wijn !!!
Mijne Billie lust ook zelfgemaakte gluten~lactosevrije taart !

Ook ga ik natuurlijk creatief blijven . Heb nog heel wat stofjes liggen. Heb spijtig genoeg even niet kunnen naaien de voorbije weken omdat ik vast zat met mijn schouder. Ik heb op kerstavond gewoon met mijn trui uit te doen mijn schouder gesubluxeerd.Dus ja, dat was een week draagdoek en nu nog altijd wat opletten. Heb wel een paar dingetjes gemaakt waaronder een pyjama en dit jasje. Heb omdat ik dit zo een leuk modelletje is nog een wollen stofje gekocht om er nog eentje te maken.. Wordt vervolgd dus ..

Jasje.
Jasje.
Pyjama. (Niets beter van vrolijk slaapkledij.)

KNUFFEL TINA.
Categorieën
Achter mijn lach

Eenzame feestdagen .

Wat had ik alles al gepland. Ik wordt 40 en dan ga ik eens alles uit het leven halen . Het zou een topjaar worden . Uitstapjes doen,genieten. Profiteren met mijne Billie….Feestje geven . Dierentuin,pretparken!! Veel weg zijn….Niets ervan is uitgekomen en dat maakt mij zo kwaad. Alhoewel kwaad is denk ik niet het juiste woord. Vooral verdrietig en angstig. Ik voel zo vaak dat mijn lichaam niet meer wil wat ik wil. Ik voel veel meer dat mijn lichaam tegenstribbelt . De extra pijn medicatie die ik wil afbouwden kan en mag niet afgebouwd worden. Pijn hebben is het vervelendste wat er is en dat besef ik ook. Maar als mijn pijnbestrijding een bepaalde hoogte in gaat wordt ik bang . Voor wat ? Gewoon het gedacht dat ik niet graag afhankelijk ben van iets ..Ik heb natuurlijk geprobeerd om te minderen,zo koppig ben ik dan maar wist al zeer vlug dat dit een slecht idee was. Moet deze week nog op controle bij de reumatoloog en wat hoop ik dat hij iets kan vinden voor de spasmes en extreme krampen in mijn voeten . De vorige medicatie die hij had voorgeschreven werkt spijtig genoeg niet.Wat zou ik zo graag eens kunnen doorslapen . Die nachtelijke wandelingen wordt ik zo beu.Door de dag kan je je gedachten nog wat verzetten als je pijn hebt maar in de nacht is het moeilijk hoor . Nu heb ik gelukkig wel een mooi uitzicht op de kerstboom als ik in de living slaap. Wat heb ik mijn ziekenhuis bed al gehaat maar wat is mijn bedje zo handig. Geen middag dutjes meer in de slaapkamer voor mij.

Geen saaie kerstboom voor ons 🎄.

Normaal hadden wij ons nu kunnen verheugen op onze vakantie naar Bredene. Normaal zeg ik want we hebben het moeten annuleren . Een vakantie zonder uitstapjes of koffietjes drinken is voor ons geen fijne belevenis. En ja, het probleem van nergens naar het toilet kunnen is ook maar ambetant .We zullen maar duimen dat we begin maart terug kunnen kamperen. Als iedereen zich nu eens aan de maatregelen houd zou dat zeer tof zijn. Al die feestjes die je alle dagen hoort . Al die drukte in de winkels. Ik kom bijna niet meer in de winkel. En als het echt moet omdat billie het niet kan doe ik het tussen de middag als er niemand is. Sommige producten kan mijn billie niet kopen . Hij probeert het wel hoor. Met de meest hilarische FaceTime gesprekken tot gevolg.Het meeste doe ik nu toch online…Hoe boos word ik ook als je hoort dat mensen toch kerstmis samen gaan vieren . Ik heb nog nooit kerst alleen gevierd en zie hier ook heel hard tegen op maar het kan niet anders. We gaan er het beste van maken . Of tot proberen. Gek ,maar vooral het optutten ga ik missen ..Normaal was ik nu mijn kerst-outfit aan het uitzoeken. Dit jaar zal het een kerst in pyjama worden !!

Gelukkig heb ik online zeer veel stofjes kunnen kopen de laatste weken. Ik weet wat te doen als mijne Billie volgende week kerstvakantie heeft. Hij gaat toch graag eens motor rijden dus huis voor mij alleen . De laatste tijd zit ik zeer vaak aan mijn naaimachine. Wat moet ik anders doen als ik een redelijke dag heb !! Mijn voorraad pyjama’s en broeken zijn weer aangevuld. Ben nu met een jasje bezig en dat is redelijk wat werk dus dat wordt een tussenproject .

Mij doe je niet kwijt als ik deze pyjama aan heb !!
Kon het niet laten!! Sorry Billie .

Als laatste wens ik iedereen een prettige kerst . Ik hoop en duim dat 2021 een jaar gaat worden dat vol zit met wensen en dromen die gaan uitkomen..

KNUFFEL TINA 💫.

Categorieën
Achter mijn lach

Tussen 4 muren.

Mag ik de blog beginnen met zuchten…En ja,we zitten weeral gezellig binnen. Ahoewel gezellig . Laat dat er maar af. Wat was ik zo blij dat ik terug wat meer vrijheid kreeg. Terug af en toe mee naar de winkel met mijne billie. Terug uitstapjes doen ,..Nu terug binnen mijn 4 muren. Zelf geen yoga meer . Gelukkig wel online en dat is ook fijn maar ik zit al constant binnen..Ik wil naar buiten!! Pas op, ik begrijp voor wat ik het moet doen hoor. Ik weet ook als ik ziek zou worden dat het in mijn geval wel eens slecht kan aflopen. Ik probeer nu al met alle middelen die ik heb te zorgen dat ik gezond blijf. Elke avond aerosolen,zorgen dat de longen proper zijn. Ook op tijd kine . Elke keer wel afzien maar heb gemerkt bij de eerste lockdown toen ik enkele weken geen behandelingen had gehad dat ik gewoon terug van nul moest beginnen. Gelukkig gaan nu wel bijna alle medische behandelingen door.Ik had er wel die eerst geannuleerd waren maar die toch zijn doorgegaan. Gelukkig dat urologie kon doorgaan. Mijn neurostimulator werkt spijtig genoeg nog niet optimaal en daar kan je nooit vlug terecht. Nu heb ik andere instellingen gekregen en duimen dat dit effect gaat hebben. Ook mijn orthopedische schoenen zijn klaar. Zijn geworden zoals ik wilde. Nu nog inlopen en dat is het lastigste.

Orthopedische schoentjes.

Het vervelendste vind ik dat sommige belangrijke dingen zoals bank ,mutualiteit,..via de telefoon moeten. Sommige dingen vind ik te belangrijk om alleen te beslissen. En natuurlijk zijn deze diensten niet bereikbaar tot mijne Billie thuis is . Ik hoop zo vaak op terug een iets of wat normale wereld. Mondmaskers vind ik niet erg want dat was ik al gewoon. Maar gewoon terug mensen zien. Mensen kunnen vastnemen zonder bang te hebben.. Gewoon buiten komen zonder angst .Ik heb gewoon bang hoe de wereld terug ooit normaal kan worden. Hoe kan je mensen terug vertrouwen ? Ik ben een persoontje met een zware rugzak en merk dat ik terug veel meer angst en verdriet heb. Bij de eerste lockdown had ik mijne billie bij mij maar nu niet … Ik hou mijn hart vast als de dagen nog vlugger donkerder gaan worden.

Voorlopig probeer ik nog niet te veel aan de feestdagen te denken. Het zal anders zijn maar hoe? De maatregelen veranderen zo vaak dat je niet kan vooruitkijken. En neen,ik heb mijn kerstboom nog niet staan . Ik wacht nog eventjes. Misschien niet tot na de Sint maar nu nog niet. De onwetendheid is gewoon te angstig om over na te denken…

De laatste tijd heeft mijn lichaam gelukkig redelijk mee gewerkt. Wel met aangepaste zwaardere medicatie en veel dutjes maar toch .. En ja,wat doen we dan ? Gezellig achter mijn naaimachine gaan zitten !! Mijne billie gelukkig gemaakt want zijn schirt is klaar geraakt. En ja,oeps. Wat maak je van de overschot !! Ondergoed.Denk dat nu meer dan 90 % zelfgemaakt is. heb gelukkig nog wat stofjes op overschot dus zal mij niet vervelen. En gelukkig is er ook nog altijd internet. Mijn postbode kent de weg al goed hoor ! Mijn zelfgebreide trui is ook eindelijk klaar geraakt. Wat een werkje was dit ..Niet simpel maar ben er echt tevreden over..Nu wel nog wat kouder weer en dan gaat hij goed te pas komen.

Zweet ,tranen,..maar zo blij mee.
Ja,oeps!!!
Nieuwe zelfgemaakte pyjama.

KNUFFEL TINA.