Achter mijn lach.

Mijn leven bestaat voor het grootste deel uit medische dingetjes en administratieve rompslomp . Maar wat kan ik opgelucht zijn als er iets afgestreept kan worden . Zoals de operatie van de peg -sonde . Die hebben we weer doorstaan . En wat was en is dit pittig . Ben bijna een weekje in het ziekenhuis moeten blijven en wat was ik blij om terug in mijn eigen bedje te liggen . Gelukkig was het dat weekend regenachtig weer dus was thuisblijven niet zo erg .

Ik was gelukkig goed voorbereid op de opname en alles wat er bij kwam kijken maar toch . Had al mijn spulletjes bij waarbij ik mij iets of wat op mijn gemakje voel . Maar toch . Ik heb te veel in het ziekenhuis gelegen de laatste jaren . Ik heb er echt een afkeer van gekregen .

De pijn had ik toch wat onderschat . Ze hadden wel gezegd en gewaarschuwd dat de ergste pijn max vijf dagen ging duren en gelukkig was dit ook . Oké , de pijn is nog niet weg maar kan al functioneren . Alleen lang rechtzitten en recht komen in mijn bed blijft een dingetje . Maar ik ben het al gewoon dat het bij mij in kleine stapjes gaat .

Een vraag die ik vaak krijg . Hoe is het nu met de buikpijn en misselijkheid ? Dat blijft nog altijd een moeilijke . Ik heb gastroparese en dat gaat nooit meer weg . Bij mij is dat zo onvoorspelbaar . Van opstaan en heel de dag last hebben tot uren oké zijn en dan begint het .

Ik heb nu wel een medicatie cocktail die het ergste gevoel onderdrukken maar dan nog . Gelukkig kan ik mijn sondevoeding redelijk verdragen want ik merk zo hard aan mijn lichaam als ik eten te kort kom . Oké , ik krijg nog niet genoeg calorieën binnen maar dat zijn we stilletjes aan het opdrijven .

Ik probeer het ook allemaal wat los te laten . Want merk dat ik het toch moeilijk heb de laatste weken . Vooral dat het niet stopt . Elke keer komt er iets nieuws op medisch gebied . Dit is voor de rest van mijn leven …Ik ben blij dat de voedingssonde uit mijn neus is maar het gedacht dat er weeral iets in mijn lichaam zit . Het zoveelste al . Heb al een neurostimulator ,poortcatheter ,..En nu dus de peg-sonde .

Ik kijk op dit moment zo uit naar de vakanties die er aan komen . Het medische stopt niet als ik weg ben maar gewoon al een andere omgeving . Ben nu al bezig met de organisatie van medicatie , sondevoeding ,..en alles wat er bij komt kijken . Volgende week gaan we enkele daagjes naar de zee . En als je het weerbericht mag geloven wordt het stralend weer . Ook is het binnen enkele weken bouwverlof . Gewoon tijd met elkaar . Laat opblijven , laat opstaan . Dat wordt genieten .

Ah ja . Ik heb nog iets leuk te melden . Ik heb mijn elektrische rolstoel ontvangen . En hoe zalig rijd deze !! Het is hetzelfde type en merk als de vorige maar dan nog . Deze heeft een aangepaste rug en dergelijke . Ook kan ik bij deze bijna plat liggen . Heb al enkele kilometers op de teller . Mijn vorige staat op de camping en heb daar nu ook een degelijke rolstoel .

Op creatief gebied ben ik weeral goed geslaagd . Het roze bloesje was een pittige qua in elkaar steken maar het is gelukt !! Heb nog een leuk stofje klaarliggen voor een broek maar achter mijn naaimachine zitten gaat nu even niet . Dat is ook chronisch ziek zijn . Compromissen maken .

Over mijn tuintje gesproken . Wat groeit en bloeit alles goed dit jaar . Wat heb ik al zoveel aardbeien kunnen eten . Ook mijn blauwe bessen en radijsjes zijn aan het uitkomen . Er is toch niets fijner dan zelfgekweekte groentjes en fruit .

KNUFFEL TINA.

Wat kan ik zo genieten van het warme weertje . Voor mij mag dit zo een hele lente ,zomer zo blijven . Spijtig wonen wij in België en wisselt het weer van met een shirt lopen naar terug een jas aandoen . Maar ga niet klagen hoor.

Begin mei ben ik enkele dagen alleen geweest aan het caravannetje en hoe zalig was dat . Oké ,mijn bestie was er ook maar toch . Even geen mensen rondom mij . En ben nog zo blij met alle hulp maar soms wil je gewoon even rust . Eind van de maand ga ik nog eens voor enkele dagen en hopelijk heb ik dan terug mooi weer .

Begin juni heb ik mijn opname en wil ontspannen en uitgerust zijn voor ik naar het ziekenhuis ga . Ik weet dat de plaatsing van de peg-sonde zeer pittig is en daar heb ik wel angst voor .

En hoe gaat het nu ? Heb ik het nieuws al kunnen plaatsen dat ik een peg-sonde nodig heb ? Hier ga ik eerlijk over antwoorden . Neen . Elke vezel in mijn lichaampje wil dit niet . Maar ben niet naïef en weet ook dat er geen keuze is . Ik ben mijn neussonde zo beu en zonder gaat niet . Het is vooral de onvoorspelbaarheid dat het moeilijk maakt . Van je oké voelen en iets eten tot een uurtje later je slecht voelen . En er zit verschil in bij mij qua misselijkheid . Ik heb nu medicatie die de scherpe kanten er af haalt maar dan nog . Deze medicatie heeft dan als nadeel dat ze zeer duur is dus je wil hier wel zuinig mee zijn .

Ik heb gewoon geen pauze gehad qua verwerking . Enkele jaren geleden was er de beslissing dat ik mij elke twee weken moest inspuiten voor mijn reuma iets of wat stabiel te houden . Had ik echt geen zin in maar hup . We zijn het gaan doen . En doen het nog . Mijn bovenbenen vinden het niet meer zo leuk maar we doen alles om minder opstoten te krijgen .

Toen natuurlijk mijn fistel . Eerst een septische schok met zoveel soorten antibiotica als operaties dat ik de tel kwijt ben . Ook de ziekenhuis opnames kan ik niet meer tellen .

En nu dus mijn sondevoeding .Ik heb al jaren problemen met eten en zie ook het traject dat lotgenoten doorlopen . Maar dat ik nu al een jaartje op 2 maand na sondevoeding nodig heb had ik nooit gedacht . Ik weet nog zo goed wat ik zei tegen Billie bij mijn opname vorig jaar . We gaan dit doen en binnenkort probeer ik terug te eten en gaan we naar de flesjes bijvoeding. Wat was dit fout gedacht .

Daarmee dat ik het niet meer kan aanvaarden . Voor dat er überhaupt iets kan aanvaard of verwerkt wordt is er weer iets anders . En dan schrikken mensen als ik over de toekomst praat en over euthanasie . Ik hoop zo en duim dat mijn lichaam mij even laat bekomen maar ik merk aan alles dat het achteruitgaat .

Gewoon al de stomme dingetjes kunnen zo beperkend zijn . Vlug te voet een pakje ophalen in een winkel die niet rolstoelvriendelijk is . In mijn hoofd gaat dat goed maar neen . Doodmoe aan de auto komen met trillende benen . Ik ben altijd al onhandig geweest maar nu is het dubbel zo erg

Mijn lichaam doet zo vaak dingen die ik niet wil . Dus ook al lach ik en zie ik er oké uit achter mijn lach zit veel pijn ,verdriet ,..

Zoals ik in mijn vorige blogs al schreef was ik bezig met een jasje te naaien . Na heel wat pluche ,met de hand naaien ,..is hij eindelijk klaar . Het is er nu het weer niet voor maar hoe zalig warm is dit jasje . En dan van een deken van de action !!

Buiten wat waszakken heb ik weinig genaaid . Er staan nog leuke dingetjes klaar waaronder een truitje en shirt . Die zijn zelf al geknipt maar ik werk in veel stukjes zoals jullie al weten .

Ben nu vooral bezig met haken . Dat zijn dingetje die je liggend kan doen . Nu ben ik bezig met een vestje aan te haken en die is perfect voor de warme dagen .Wordt dus vervolgd.

Nu gaan we nog wat genieten van het zalige weer . Wat extra vitamines opdoen .Onverwachte uitstapjes ,wandelingen ,…Gewoon genieten . Carpediem .

KNUFFEL TINA.

Heeft er iemand nog een goed werkend lichaam op overschot ? Mijn lichaam wil op sommige dagen echt niet meewerken . Benen die een eigen leven lijden . Of beslissen dat ze er geen zin in hebben . Je kan het vergelijken met slapende benen . En dat gevoel komt zo vaak op momenten dat het totaal niet uitkomt . Ergens zitten en niet meer kunnen rechtkomen zonder hulp maakt mij zo verdrietig en boos . Hoe hulpeloos kan je je dan voelen . Ik weet dat ik hulp nodig heb voor de stomste dingen eerst maar mag ik koppig zeggen dat ik dit eigenlijk niet wil .

Hoe graag zou ik een gewoon leven willen hebben . Eentje zonder zorgen en al mijn medische rompslomp . Gewoon gaan werken . Dat lijkt mij zo fijn . Zeggen dat je in de avond moe bent omdat je veel gedaan hebt in de dag . Ik merk gewoon dat de meest random dingen meer energie kosten dan een jaar geleden . En dat is confronterend .

Vooral met simpele dingen valt mij dat op . Zoals met douchen . Ik doe dat zo graag maar wat is dit een opdracht . Mijn ritme is om de dag de douche in . Op sommige dagen lukt dit mij niet meer . En ga mij hier niet meer voor forceren . En voor iedereen die nu bah en dat is vies zegt , ik heb thuisverpleging die mij alle dagen wassen en aankleden . Daar heb ik mij ook lang tegen verzet maar ben zo blij dat ik deze beslissing genomen heb .

Wat ik ook moet loslaten is dat ik niet meer zonder hulpmiddelen kan functioneren . Neem je mijn krukken af dan heb ik een groot probleem . Dat heb ik pas nog in de Beekse Bergen gemerkt . Mijn elektrische rolstoel gaf het op . Geen beweging in te krijgen . Mijn joystick wilden niet meer . Gelukkig stonden wij niet ver van het centrale plein . Hoe lief dat die ook waren ,hoe goed dat die ons geholpen hebben met alles , moet dit echt . Waarom ik ? En waarom op dit moment .

Zoals ik al in mijn vorige blog schreef had ik een controle in het uz Leuven . En zoals ik al zei heb ik de beslissing genomen om een peg-j sonde te laten plaatsen . Wat kijk ik uit naar een gezicht zonder pleister . Begin juni wordt ik opgenomen voor enkele dagen en hier heb ik echt geen zin in .https://www.uzleuven.be/nl/media/af6dc1c1-1d97-417e-a209-0e4880f6c3e0/PEG-sonde_maag.pdf

Wil ik dit ? Eigenlijk niet maar besef dat ik geen keuze heb . Ik heb altijd een lijstje in mijn hoofd gehad met dingen die ik niet wil . Daar staan dingen op zoals hoorapparaten , sondevoeding ,…Vooral de sondevoeding was een dingetje waar ik altijd tegen was . Ik gebruik al jaren bijvoeding en dat was altijd tegen mijn zin . Tot ik nu bijna een jaar geleden geen keuze meer had . Ik zou en moest aan de sondevoeding . Ik krijg gewoon te weinig calorieën binnen dus de artsen hebben dit beslist . En oké , ik kies nog altijd zelf over welke medische beslissing dan ook maar ik moet ook realistisch zijn . Zonder voeding kan je niet in leven blijven .

Ik vind het op dit moment zeer moeilijk om te beseffen en te plaatsen dat dit de rest van mijn leven gaat blijven . Het kan dat er een moment gaat komen dat het eten ietsje beter gaat gaan maar daar mocht ik niet te hard op hopen .

Gelukkig kan ik mijn gedachten verzetten op verschillende manieren . Op creatief gebied . Aan de camping . Uitstapjes naar de Beekse Bergen ,gezellig bijkletsen met mijn bestie ,…

Binnenkort heeft mijne Billie enkele vrije dagen en wat gaan wij hier van genieten . Gewoon een paar daagjes naar de camping . Even quality time met mijne Billie .

Het voorbije weekend was de eerste keer dat we buiten konden ontbijten en wat is er fijner dan dit . Tot in de avond buiten zitten met een koffietje ,breiwerkje ,muziekje . Meer heb ik niet nodig .

Deze weken ben ik terug creatiever geweest met mijn naaimachine . En ja . Jullie kennen en weten al wat ik graag maak . Onderbroekjes !! Nu het campingseizoen terug begonnen is komt een voorraadje van pas .

Ook zag ik online een broek waarvan ik dacht , die kan ik zelf maken . Na wat uitpuzzelen hoe en wat heb ik een nieuwe vrolijke broek .

Ook ben ik enkele weken geleden met mijn vriendin naar een stoffenbeurs geweest en ze zag een leuk stofje voor een kussen en voila . Een nieuwe kussensloop voor haar .

Heb nu nog wat stofjes maar dat wordt een simpel projectje . Voor mij toch !! Nieuwe waszakken als we naar de camping gaan . Oké ,je kan dit ook kopen maar zelf maken is toch veel fijner .

KNUFFEL TINA.

Ik weet dat mijn voorbije blogs niet makkelijk waren voor sommige maar ik schrijf deze blogs om jullie mee te nemen in mijn leventje . En mijn leventje verbloemen ga ik niet meer doen . Ik schrijf over de leuke dingetjes maar ook over hoe moeilijk mijn leven is . Ik ben iemand die positief in het leven staat maar ben ook realistisch. Achter mij (ons) staat een heel team . En zonder deze mensen zou het leven voor ons nog moeilijker zijn . Wat kan ik ook zo gelukkig worden van mensen die mij als Tina zien en niet de persoon met een beperking .

Mijn vriendin is zo iemand . Staat altijd klaar voor ons . Hoe hartverwarmend is het dan ook om op je verjaardag een mand te krijgen vol met leuke en hartverwarmende cadeautjes . En ja hoor .Ze kent mij maar al te goed en weet dat ik dol ben op gekke ,grappige cadeautjes !!

Heb vorige week eindelijk beslist welke rolstoelen ik ga kopen en wat was dit een moeilijke . Ik weet dat dit belangrijk is en dat ik niet zonder kan maar wat zou ik mijn centjes graag uitgeven aan andere dingen .

En ja ,ik heb het over kopen . Mijn elektrische rolstoel wordt bijna volledig terugbetaald maar mijn manuele wordt maar een stukje terugbetaald . Bij de elektrische zijn vooral de opties die redelijk veel kosten . Dingen die je nodig hebt maar waar de mutualiteit niet tussen komt . Zoals haakjes aan de rug zodat je er een tas aan kan hangen . Lijkt logisch dat dit er aan zit maar neen . Dit is een optie .

Ben wel een makkelijk persoon qua rolstoel kiezen want heb dezelfde type en merk rolstoel gekozen als mijn vorige . En deze keer heb ik ook een vrolijk kleurtje uitgekozen . Bij mijn manuele rolstoel heb ik even getwijfeld welke maar heb er verschillende uitgetest en daar merkte ik snel dat mijn eerste keuze toch het beste was . Zal wel wennen worden want mijn vorige manuele rolstoel was niet echt op mijn maat . Wordt dus nog vervolgd .

En ja hoor . Waar ik al maanden naar uitkeek is er eindelijk . Terug gaan slapen aan ons caravannetje !! Hoe gelukkig en blij kan je mij maken. Onze eerste weekendjes zitten erop . Hebben dit jaar wat klusjes gedaan waaronder een nieuwe schuifdeur in de voortent dus de grote klussen zitten zijn nu achter de rug .

Zoals sommige van jullie al weten ben ik dol op kringlopen en vooral als je iets vind waar je al even op zoek naar was . Zoals dit leuke kastje . Echt een kringloop gelukje zoals ze zeggen . Hebben er wel andere handvaatjes opgezet en voila . Helemaal naar onze smaak . Hebben nog een nieuw tapijt besteld voor onder de hangstoel en dan is ons paleisje helemaal klaar . Nu nog het weer dat wat gaat meewerken en dan is het helemaal oké .

Mijn naaimachine heeft een korte pauze gehad maar ben nog altijd creatief bezig hoor . Vooral met haak en breinaalden . Ben nog bezig met een vestje dus vervelen doe ik mij niet . En dit vestje wordt zeer speciaal qua haaksteek . De mensen die iets van haken kennen krijgen een tip . Het vestje wordt gehaakt in de dragon-fly steek . Niet de makkelijkste maar het resultaat in zeer mooi . Deze weken zijn er terug stoffenbeurzen en wat kijk ik er naar uit . Stofjes kan je niet genoeg hebben !!

KNUFFEL TINA.